सुनकोशीका पुल अलपत्र पर्दा विभिन्न जिल्लाका हजारौँ नागरिकलाई सास्ती
काभ्रेपलाञ्चोक र उदयपुरमा सुनकोशी नदीमाथिका पक्की पुल निर्माणमा ठेकेदारले वर्षौँसम्म ढिलासुस्ती गर्दा हजारौँ बासिन्दा जोखिमपूर्ण घुमाउरो बाटो प्रयोग गर्न र मौसमी रूपमा सम्पर्कविहीन हुन बाध्य भएका छन्।
ठेकेदारको लापरबाही र सरकारी ढिलासुस्तीका कारण सुनकोशी नदीमा बन्नुपर्ने पक्की पुलहरू वर्षौँदेखि अलपत्र पर्दा प्रमुख यातायात मार्गहरू ठप्प बनेका छन्। यसबाट मध्य तथा पूर्वी नेपालका विभिन्न जिल्लाका हजारौँ बासिन्दाले सास्ती खेप्नुपरेको छ।
मध्य नेपालमा काभ्रेपलाञ्चोकको भुम्लु गाउँपालिकालाई छिमेकी सिन्धुपाल्चोकसँग जोड्ने गरी सुनकोशी नदीको चेहेरेमा निर्माण थालिएको पक्की पुल ठेक्का प्रक्रिया सुरु भएको ६ वर्ष बितिसक्दा पनि अझै अन्योलमै छ। नागरिक न्युज, सेतोपाटी र देशसञ्चारका अनुसार सडक विभागले २०७७ भदौ १० गते अमर कन्स्ट्रक्सनलाई भ्याटसहित ११ करोड ७ लाख रुपैयाँमा यो ठेक्का दिएको थियो। यसको प्रारम्भिक म्याद २०८० जेठ २ सम्म तोकिएको थियो।
तर, निर्माण कम्पनीले काममा खासै प्रगति गरेन। कम्पनीले काम पन्छाउन विभिन्न बहाना मात्र बनाएको सडक विभागका इन्जिनियर निरोज महर्जनले बताएको नागरिक न्युज र सेतोपाटीले उल्लेख गरेका छन्। अधिकारीहरूले २०८१ वैशाख २० मा २३ महिना २५ दिन म्याद थप गरिदिए तापनि कामको गति भने अघि बढ्न सकेको छैन। हालसम्म काभ्रेपलाञ्चोकपट्टि तीनवटा पिलर र एउटा स्पान मात्र तयार भएको छ। पुल नहुँदा स्थानीय बासिन्दा चार किलोमिटरको सिधा बाटोको सट्टा १५ किलोमिटर घुमाउरो बाटो प्रयोग गर्न बाध्य भएको भुम्लु वडा नम्बर १ का अध्यक्ष लेखबहादुर श्रेष्ठले बताए। सांसद बदन भण्डारीले हालै चेहेरे पुगेर स्थलगत निरीक्षण गर्दै छिटो काम सक्न पहल गर्ने प्रतिबद्धता जनाएको नागरिक न्युज र देशसञ्चारले जनाएका छन्।
यता पूर्वमा उदयपुरको चौदण्डीगढी नगरपालिका-१ स्थित रानीटार र भोजपुरको आमचोक गाउँपालिका-५ जोड्ने सुनकोशीकै अर्को प्रमुख पुल करिब एक दशकदेखि अलपत्र अवस्थामा रहेको नेपाल समाचारपत्रले जनाएको छ। तत्कालीन प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवाले २०७४ भदौमा उदयपुर र खोटाङ जोड्ने धाप्लाङ पुलसँगै यसको पनि शिलान्यास गरेका थिए। भ्याटबाहेक २२ करोड ३५ लाख रुपैयाँ लागतको रानीटार पुल निर्माणको ठेक्का रसुवा स्वच्छन्द पप्पु जेभीले पाएको थियो।
पुल सेक्टर कार्यालय धरानका सूचना अधिकारी नवीनकुमार साहका अनुसार सुरुमा पुलको डिजाइन परिवर्तन गर्नुपरेकाले काम रोकिएको भए पनि त्यसयता निर्माण कार्य प्रायः ठप्प नै छ। पुल नहुँदा वर्षायाममा दक्षिणी भोजपुरको सम्पर्क टुट्ने र स्थानीयले चामल तथा निर्माण सामग्री जस्ता अत्यावश्यक वस्तु झोलुङ्गे पुलबाट भरिया लगाएर ओसार्नुपर्ने बाध्यता रहेको स्थानीय निरबहादुर राईले बताए। हिउँदमा भने सवारीसाधनहरू अनिश्चित फेरी (डुङ्गा) को भर पर्नुपर्छ। करिब ३० हजार बासिन्दालाई धरान, इटहरी र विराटनगरजस्ता पूर्वी व्यापारिक केन्द्रहरूसँग जोड्न यो पुल बन्नु अपरिहार्य रहेको चौदण्डीगढी वडा नम्बर १ का अध्यक्ष सीताराम राईले नेपाल समाचारपत्रलाई बताए।